Haberler-Duyurular


IMAGE
Adana'da Kobane içim köprü eylemi
Salı, 14 Ekim 2014
Adana Kadın Platformu bünyesindeki bağımsız ve örgütlü pek çok kadın, Kobane'de yaşananlara işaret etmek üzere tarihi Taş Köprü'nün üzerinde eylem yaptılar. Tüm kadınları dayanışmaya, devleti ise insani yardım için sınırda koridor açmaya ve sahra hastanesi kurmaya çağırdılar. Memleket genelinde yaşanan şiddet dalgasının son bulması için AKP'nin tutum değiştirmesi de talepler arasındaydı. “...Orta Doğu barışı için çalışmak, kendi yaşam... Devamı...
IMAGE
Atatürk Havaalanı'nda Kobane Eylemi
Salı, 14 Ekim 2014
Savaşa Karşı Kadın İnsiyatifi Kobane'deki duruma dikkat çekmek ve dayanışma mesajlarını duyurabilmek için 9 Ekim'de Atatürk Havalimanı'nda bir eylem gerçekleştirdi. Sert müdahalede ciddi yaralanmalar da gerçekleşti. Olanlara dair Savaşa Karşı Kadın İnsiyatifi açıklama yaptı: "Bir çok kadın örgütünden kadınların bir araya geldiği ‘Savaşa Karşı Kadın İnisiyatifi’ olarak bu akşam saat:19:00’da Atatürk Havalimanı dış hatlar bölümünde IŞİD’in... Devamı...
IMAGE
Kobanê Halkı Yalnız Değildir! Savaş Böyle Bitirilmez! Basın Açıklamasına Çağrı
Pazartesi, 06 Ekim 2014
  Barış İçin Kadın Girişimi'nin (BiKG) çağrısıyla Suruç'a sınıra giden kadınlar dönüş yolunda. 7 Ekim salı günü saat 13.00'te gözlemlerini ve yaşadıklarını anlatacakları bir basın açıklaması yapacaklar. Devamı...
IMAGE
Savaş Böyle Bitirilmez! Kobanê’de IŞİD’e destek vererek Türkiye’de ve Kürdistan’da Barış Olmaz!
Pazar, 05 Ekim 2014
 Her gün Türkiye’de çözüm sürecinin devam ettiğini hükümet yetkililerinden dinliyoruz. Her gün Suriye ve Irak’ta ve Türkiye’nin güney sınırlarında süren savaşı, IŞİD’in binlerce insanı katlettiğini, yerinden ettiğini izliyoruz. TBMM’de tezkere onaylandı. ABD’nin başını çektiği koalisyonun IŞİD’e karşı saldırı başlattığını, bombaların atıldığını medyadan takip ediyoruz. Ne var ki, Türkiye’nin bir bölümünde ve karşı sınırı... Devamı...
IMAGE
Kadınlara Çağrı!
Cuma, 03 Ekim 2014
IŞİD’in Kobanê’ye yönelik başlattığı saldırı yirminci gününde.  Savaş tezkeresinin dün Meclis’ten geçmesiyle, Türkiye de artık bu savaşın doğrudan içinde.  IŞİD’in  bölge halklarının tümüne, özellikle Alevilere, Hristiyanlara, Kürtlere ve Ezidiler’e yönelik oluşturduğu tehdit, bugün itibariyle çok daha ciddi.   Kadınların da yaşamları, bedenleri ve özgürlükleriyse, yalnızca kadın olmalarından dolayı iki misli tehdit altında.Bu... Devamı...
IMAGE
“AĞIRLIĞI OLMAYAN ŞEFKAT”
Salı, 23 Eylül 2014
  “Ağırlığı olmayan bir şefkat”, harika bir tanım. Şu ara tam ihtiyaç duyduğum şey.” Neşe”nin 24 Ağustos 2014 Pazar günü Alice Munro’nun “Yüzer Köprü” isimli öyküsünü okuduktan sonra bana yazdığı telefon mesajıydı. Monika Maron ve Alice Munro’dan Temmuz ayında onu evinde ziyaret ettiğimde uzun uzun söz etmiştik. Zira iki yazar da vurucu ifade darbeleriyle beni çok etkilemişlerdi. Uzun edebiyat sohbetleri Neşe’yle en keyif aldığımız,... Devamı...
IMAGE
Göçmen kadınların yanındayız!
Pazartesi, 22 Eylül 2014
Kadın Cinayetlerine Karşı Acil Önlem Grubu, Ugandalı göçmen kadın işçi Jesca’nın öldürülmesini protesto etmek için Kurtuluş'ta yürüyüş yaptı. Devamı...
IMAGE
Seda Sayan'ı kınıyor ve hakkında suç duyurusunda bulunuyoruz!
Cuma, 05 Eylül 2014
Kadın Cinayetlerine Karşı Acil Önlem Grubu’nun çağrısıyla bir araya gelen kadınlar; birlikte olduğu 5 kadından ikisini öldüren katil koca Sefer Çalınak’ı programına çıkaran Seda Sayan’ı Sefaköy’deki program stüdyosu önünde protesto etti. Devamı...

Cezaevinde taciz davası...

Davanın 5.duruşması 30 Mayıs'ta Adana Ağır Ceza Mahkemesi'nde...

altKadına yönelik taciz ve tecavüzde pek alışık olmadığımız ama aslında her olayda olması gereken bir durum Adana’da yaşanmakta.

Zira hemen her gün yaşanan ve herkesin bildiği, cezaevlerinde taciz olaylarından birine, 2010 yılında Adana Karataş Kadın Kapalı Cezaevi’ndeki (hem de failin cezaevi ikinci müdürü olduğu) bir taciz olayına ilişkin olarak, 2011 yılında sanık hakkında ağır ceza mahkemesinde dava açılmış durumda.

Bu davaya konu olan olaya ilişkin, BDP Iğdır Milletvekili Pervin Buldan'ın “kadınların cezaevlerinde uğradıkları cinsel taciz ve tecavüz saldırılarıyla ilgili” yazılı soru önergesine verdiği cevapta Adalet Bakanı Sadullah Ergin şöyle demişti: “Karataş Kadın Kapalı Cezaevi'nde kadın hükümlülere karşı bazı görevliler tarafından cinsel tacizde bulunulduğu yönünde isimsiz şikâyet dilekçesi verildi. İddialarla ilgili 2 infaz ve koruma memuru hakkında soruşturma yapıldı, ancak cezaya gerek olmadığına karar verildi. Bir hükümlünün, ikinci müdür tarafından taciz edildiği iddiasıyla ilgili açılan kamu davası ise sürüyor.”.

Hatırlatmak gerekirse; söz konusu olayda, 2010 yılında Adana Karataş Kadın Kapalı Cezaevi’nde adli bir suçtan tutuklu bulunan Gülcan, çay ocağında çalışırken, ikinci müdür Mehmet Ali Karakaş tarafından cinsel tacize maruz kalmıştı. Fakat davanın açılması ve ikinci müdürün yargılanmaya başlanmasına kadar, tahmin edebileceğimiz gibi epey zorlu bir süreç yaşandı. Gülcan’ın (tacize uğradığı andan itibaren yanında arkadaşları olduğu ve taciz sonrası durumunu infaz koruma memurlarının dahi gördüğü halde) şikayetçi olması, “Eğer ailene veya herhangi birine söylersen sana sabah akşam dayak atarım” sözleriyle tehdit edilerek engellenmişti. Bu tehditler, daha sonra yargılama aşamasında dinlenen ve olay sonrası Gülcan’ı gören tanıklar tarafından açıkça aktarılmış durumda. Bunun yanı sıra, olay sonrası Gülcan’ın revirde bulunduğu esnada, sanık olan ikinci müdürün “Sana mı kaldım orospu!’’ diyerek de hakarette bulunduğu tanık anlatımları ile kayıtlara geçmiş halde. Taciz ve tecavüzün özgüllüğüne, bir de devletin “koruması” altında olan cezaevinde yaşananlar eklendiğinde, kadınların şikâyetçi olmaları çok da kolay olmuyor. Çoğunlukla, önce, tehdit ve korkutma ile yaşanan taciz olaylarının üstü kapatılmaya çalışılıyor; sonra, her şeye rağmen şikâyetçi olmuşlarsa, şikâyetleri dikkate alınmıyor. Ancak bu olayda Gülcan, ablasının cezaevine ziyarete geldiğinde ona durumu anlatmış ve ablası, Gülcan’ı şikâyetçi olması konusunda cesaretlendirmişti. Ayrıca, Gülcan’ın ablası Atiye, İnsan Hakları Derneği Adana Şubesi'ne giderek kardeşinin yaşadıklarını anlatmış ve bir şikâyet dilekçesi ile Adana Savcılığı’na da başvuruda bulunmuştu. Abla Atiye, “Ben kadın olduğum için kardeşim bana her şeyi anlattı. Psikolojisi bozulmuş durumda. Bana başka tutuklu kadınların da taciz edildiğini anlattı. Oradakiler korktukları ve çekindikleri için ses çıkarmıyorlar. Biz sessiz kalmayacağız” diyerek, bir basın açıklaması ile durumu kamuoyuna duyurdu.

Pek nadir görülecek bir şekilde, Adana Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan soruşturma sonucunda ise, sanık hakkında, Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nde “cinsel saldırı” suçundan 14 yıla kadar hapis cezası istemiyle iddianame hazırlandı ve dava açıldı; yargılanması ise, halen devam ediyor.

Biz de davayı, Adana Kadın Platformu avukatları olarak takip etmeye başladık. Bu arada görüşmelerde bulunduğumuz Adana Barosu Kadın Hakları Komisyonu da davaya katılma talebinde bulundu, ancak bu talepleri çok bildik bir gerekçe olan “suçtan doğrudan zarar gören sıfatı bulunmadığından” bahisle reddedildi.

Bu arada, yaşananların kamuoyunda duyulmasıyla başlatılan idari soruşturmanın ardından, cezaevi ikinci müdürü hakkında, -daha iyi koşullarda bulunan Osmaniye Cezaevi’ne ikinci müdür olarak atanmasını saymazsak- herhangi bir disiplin cezası(!) uygulanmadı.

Bir tacizci savunması klasiği…

Yargılama sürecinde, ikinci müdürün erkek avukatı, yine Fethiye davasında ve diğer davalarda olduğu gibi mağdurun cezaevine girmeden önce “panik atak” hastası olduğunu, “ruh sağlığının bozuk” olduğunu beyan etti. Sanık da ifadesinde inkâr yoluna gittiği için mağdurun psikolojik rahatsızlığı bulunduğundan şikâyet ettiği sonucu çıkarılmaya çalışılıyor. Bu tavır basit bir tacizci savunması klasiği… Oysa dosyada tacizin sabit olduğuna ilişkin çok çok önemli deliller var. Örneğin, daha ilk andan itibaren cay ocağında Gülcan’ın yanında bulunan arkadaşları Berivan ve Özlem, Gülcan’ın ikinci müdürün odasına çay götürdüğünü, daha sonra bir bez alarak tekrar odaya gittiğini, odadan çıktığında ise donuk bir şekilde baktığını, titrediğini, çok korktuğunu ve ağladığını söylemişlerdir. Hatta daha sonra bir kadın infaz koruma memurunun Gülcan’la ilgilendiği ve eğitim odasına götürdüğü, orada kadın öğretmenin de bulunduğu ve Gülcan’ın onlara her şeyi anlattığı hem tanıklarca söylenmiş hem de infaz koruma memurları tarafından tutulan tutanaklardan anlaşılmıştır.

Bunun yanı sıra, dosyada Adana Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından Gülcan’ın “ruh sağlığının bozulduğuna” ilişkin rapor mevcut. Bu aşamada bu raporlara ek olarak, İstanbul Adli Tıp Kurumu’ndan yeni bir rapor alınması gerekiyor. Bu eksiklik giderildiğinde ise dosya tamamlanmış olacak.

Davanın 5. duruşması 30 Mayıs 2012’de yapılacak.

Davada dikkat çeken en önemli nokta ise, Ağır Ceza Mahkemesi’nde yargılanıyor olmasına ve suçun sanık tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin dosyada son derece ciddi deliller bulunmasına rağmen, ikinci müdürün davanın başından bu yana bir gün bile tutuklu kalmamış olması. Somut deliller bir yana, biz her fırsatta tecavüz ve taciz davalarında “delil aranamayacağını”, kadınının beyanının esas alınması gerektiğini vurguluyoruz. Buna rağmen sanık şu anda, Osmaniye Bölge Cezaevi’nde yine ikinci müdürlük görevini yerine getiriyor. Yani o cezaevinde bulunan her kadın için bir taciz tehdidi söz konusu.

Adana Kadın Platformu avukatları olarak, tıpkı diğer davalarda olduğu gibi, bu davada da hukuksal sürecin sonuna kadar takipçisi olacağız.

Fatoş Hacıvelioğlu